ENSHEIM Homepage

Mundart-Sagen-Wanderungen im Oktober 2003

Vorgetragene Sagen (9) - Mundart-Version

De Schlossgaade uffem Grooße Schdiwwel

Die Burch uffem Grooße Schdiwwel bäi Dingmadd waa schunn längschd vafall unn de frieharre Schlossgaade waa gons vawood. Doo isch e Mähle ussem Derfche näggschd debäi zumm Schdiwwel kumm, fa im Wald wirdsiche Ärdbeere fa die Momme se suuche, die wo dehämm dood-schdärwensgrongk in da aamseelich Hidd gelää hadd.

Dass Kennd hadd gesuuchd wie bleed unn isch imma widdschda de Bärch enuffgegrawweld, awwa ’s hadd äänfach niggs gefunn. Alses donn owwe uff die Heh kumm isch, hadds medd grooße Aue gons näggschd bäim Schloss oonschdadd Uungrudd unn Geschdribb e härrlicha Gaade medd Blumme unn Beere gesiehn. ’S waa noch meh vawunnadd, als e scheenes Wäibsminsch medd wunna-scheene Klääla uffs zuu kumm isch. Dass Minsch hadd dämm klääne Mädelche gewungk, unn ääs isch iehr longsomm unn medd e bissje Mores in de Gaade nohgelaaf. Donn haddem die Frau gesaad, dasses sich die schennschde unn wirdsichschde Beere bräche unn sich sinn Kerbche ruich vollmache kinnd. Dabba honn die klääne Hänn die Beere gebroch, unn schunn ball hadd dass Mähle genungk devoon gehaad. Donn hadd dass fäine Minsch die wunna-schennschde Rose abgebroch unn haddse dämm Mähle ins Schirdsje geleed, soviel, biss kämmeh eninngong sinn. Donn hadd ääs dämm Kennd gesaad, ’s solld alles sinna Momme hämmbringe.

Dass Mähle hadd sich grusslich bedongkd, hadd awwa kumm Worde gefunn unn isch dabba hämm bäi die Momme. Die hadd sich gefräid, dass iehr Schäddsje willa doo waa; sie hadd sich schunn Gedongge gemach gehaad unn hadd Ongschd gehaad, dassem im diefe Wald äbbes bassierd wär. Awwa wass haddse fa große Aue gemach, als dass Kennd all dass Dinges voora ussgebrääd hadd, wasses vunn däär fäin Frau gridd hadd, unn vazehld hadd, wasses im Wald alles erlääbd hadd.

Die Momme hadd vunn dänne safdiche Beere gäss unn hadd sich uff emool aarich bessa gefiehld unn hadd willa Lääwe in sich gridd. Medd dänne Rose honnse allezwei iehr aamseelich Schdubb va|schennadd. Wie se awwa omm Morje denoh wach woor sinn, waa die Momme willa gons uff da Heh – unn die Rose honn sich unna da Naachd in richdiches Gold vawonneld. Die zwei Minscha, die so rich beschänggd woor sinn, sinn donn dabba uff de Schdiwwel gelaaf, um däär giwwegäwwich Madomm deggmools märsi se soon. Awwa däär scheene Gaade medd sinne Beere- unn Blumme|länncha waa veschwunn unn onn sinnem Plädds sinn willa wilde Hegge gewuchadd.

Medd dänne Gaawe vunn da giwwegäwwich Frau isches Gligg ins Hissje vunn dänne aame Lied inngezoo. Ussem Mähle isch noh unn noh e wunna|scheenes Minsch woor, unn ma hadd wie widd drumrum devoon vazehld, wass dass fa e scheenes Mähle wär. E Ridda uss da Umgeechend hadds donn gehäijeraad unn als Burchfrau medd uff sinn Schloss geholl, awwa nie im Lääwe hadd’s vagäss, wo’s häärkumm isch.

eMail an den Webmaster

Last update: 04.11.2003