© Paul Glass 1997 - 2003ff
Mundart-Sagen-Wanderungen im Oktober 2003
Vorgetragene Sagen (2) - Mundart-Version
De variddschde Bonnschdään
Die Greeß vunn de Schdigga haddma schunn zinnda longa Zidd medd Bonnschdään maggierd. Unn die derf ma nidd va|seddse. E traawesicha Buur hadds awwa uffem Ensemma Bonn doch emool gedoon. Unn dass halla schwär biese misse. Wäll ’s hadd nidd long geduurd, donn hadd däär Niggudd de Leffel abgänn, unn vunn doo ab halla jeed Naachd als Gääschd meddeme Boonschdääm uffem Gnouse erumlaafe misse. Imma hallane im gonse Dorf erumgetraa, unn känn Ruh halla gehaad. Imma halla gepinnsd unn geännsd unn allegebodd halla haad gegresch: „ Wo sollich ne hienleeje?“ Ma hadd sich färchde kinne, so grusselich hadd sich sällicha Ruuf inda Naachd oongehärrd...
Innera Naachd im Märds haddne de Ensemma Naachdwächda gesiehn. Däär hadd gaa känn Moores gehaad, isch gons longsomm uff dänne Gääschd zuugong unn haddem donn zuugeruuf: „Hugg de Schdään dabba willa doohien, vunn wodene geholl hasch(d)!“ Glich druff hadd de Naachdwächda gehärrd, als ob äbbes e gons Haades erunnageplumpsd wäär. Unn vunn doo ab waa willa Ruh uffem Ensemma Bonn.Top | Sawa-Themenübersicht | Sawa-Texte-Übersicht | Inhaltsverzeichnis | Startseite | Hochdeutsche Version
© Paul Glass 1997 - 2003ff
Last update: 04.11.2003