ENSHEIM Homepage

Mundart-Sagen-Wanderungen im Oktober 2003

Vorgetragene Sagen (1) - Mundart-Version

De Fella Loräns, de Kehla

Em Fella Loräns, em Kehla, isch aa so äbbes Gulles bassierd. Däärsäll hadd äänes Owe(n)ds im Wald voor sinna Hidd gehuggd. Sinn aamseeliches Naachdässe halla schunn gewomschd gehaad, awwa de Räschd, de Goddesdääl, wie ma seed, halla wie gewehnlich uff die Sidd geschdelld. Doo schdedd uff äämool e Männche voorem unn hadd äbbes fa se dringge gewilld. ’S waa e komisches Männche; ’s ischem Kehla biss kumm onn die Gnie gong, hadd e Mordsgnouse gehaad unn e Baad so groo wie Iss, die Aue honn gefunggeld, uffem Deez halla e Bimbelkabb gehaad, um die Schulla e Lobbsagg unn in da Honnd halla e digga va-gnordselda Schdegge gehaad. De Kehla haddem se ässe unn se dringge gänn unn hadd sinn säldsomma Gaschd donn ins Bedd gebrung. Midde in da Naachd isch de Loräns wach woor. Dass Männche hadd e Holsfaggel in da Honnd gehaad unn isch meddem de Bärch erunna unn willa enuff, bisse onn de Bonnschdään vumm Bischmissa Bonn kumm sinn. Doo halla donn gesaad, er wäär änna vunn dänne Zwärche ussem Gumbaschdään unn hadd gemännd: „Du onn dämm doo Plädds enunna|graawe unn du die Schdään eruffholle, aa wännse noh niggs usssiehn!“ Er hadd noch „Gligg uff!“ gesaad unn schunn waara furd. De Kehla hadd alles so gemach, wie’sem de Zwärch gesaad hadd unn waa ball schunn e richa Monn, uff dänne all onnarre aarich nillich ware. Jeddse hadd de Owwaschde vumm Klooschda Wadgasse, dämm alles gehärrd hadd, wass im Bollem isch, sälwa noh dänne Schdään graawe wille. Dass hadd dänne Zwärche awwa gaa nidd gefall. Unn de Abd hadd graawe unn graawe gelass, awwa ma hadd nurre ludda Schdään gefunn, die gons daab unn niggs wärrd waare.

Top | Sawa-Themenübersicht | Inhaltsverzeichnis | Startseite | Hochdeutsche Version

eMail an den Webmaster

Last update: 04.11.2003