ENSHEIM Homepage 


Mundart-Sagen-Wanderungen im Oktober 2003


Vorgetragene Sagen (10) - Mundart-Version


De Raubridda uffem Schdiwwela Schloss

Als dass Schloss uffem Schdiwwel vafall waa, isch äänes Daas e frimmda Ridda medd sinne Männa in die Geechend kumm, hadd die Burch willa in die Räih gemach unn isch denoh doo woohne geblieb. Ma hadd nimmeh gewissd, woa häärkumm isch, nurrem dassa gähng Reppert hääsche, dass hadd ma schunn ball vazehld. Awwa die Lied honn Schnabbhohn zuu em gesaad, wälla medd sinne viele Iwwafäll unn Räiwaräije die gons Geechend uunsicha gemach hadd.

Inneme winnich brääle, fasch duschdarre Däälche bäim Schdiwwel hadd e Waffeschmidd geschdonn, die vumm Ridda sinne Unnadoone betrieb woor isch, unn die, wie ma sellmools gesaad hadd, Bruulamiehl. Häidsedaas läid doo ’s Derfche Rentrisch. Onn dämm Plädds hadd däär Raubridda imma dänne Lied uffgeluurd, die wo doo voorbäikumm sinn. Im gonse Umgrääs hadd ma sich voor sällichem Plädds gefärchd unn so monnicha Monn, däär doo longsgerääsd isch, isch in de Bolles vunn da Burch gewonnadd, noodierlich gähng sinn Wille. De Rebbadd hadd durch sinne Däiweleräie die gons Umgeechend uunsicha gemach.

Doch donn hadd ne doch noch sinn Schiggsal getroff. Voor Johre halla e junges Minsch uss Schääd gefong unn uff sinnem Schloss inngeschbärrd. Uff äämool ischa gons bees krongk woor, unn wällne sinn schlächdes Gewisse aarich gepinnichd hadd, halla imma Ongschd gehaad, ma kinnd ne vagifde olla varoole. Nimmond isch erinngelass woor unn aa nimmond enuss. Iwwa Naachd halla die Burchschlissele unna sinnem Deeds vaschdeggeld. Vunn Middelcha gähng sinn Gronggedd wollda gaa niggs wisse, voor ludda Ongschd, ma gähng ne vagifde. Dass Minsch, dass imma noch inngeschbärrd waa, hadd ne gefrood, ob’s nidd noh Sabrigge zuume Brucha gehn dirfd, fa e Häälmiddelche forne mache se lonn. Omm Oonfong wollda nidd druff inngehn, awwa nohde ischa imma meh grongk woor, donn halla känn onnarra Usswää meh gehaad unn hadd’s gehn gelass.

In Sabrigge hadd ma donn e Schloofdrungk fa dänne Ridda sesommegemischd unn alsa doodevoon zwei Buddele guurich gesoff hadd, wie ’s willa doo waa, ischa so feschd inngeschloof, dass ma gons haad hädd täädarre kinne, däär wäär nidd wach woor. Druss honn schunn die Lonnsgnächde gewaad unn wie se’s Zeiche gridd honn fa de Oongriff, donn sinnse ins Schloss eninn unn honn de Ridda, däär immer noch geschloof(d) hadd, gegnewweld unn donn noh Sabrigge geschaffd. Alsa druss onn da frisch Lufd willa zuu sich kumm isch, halla aachd gedoon, dassa jeddse e valoorena Monn waa. Ma hadd ne durch die gons Schdadd gefiehrd unn sich grusslich meddem gekääsd, unn kurds denoh hadd ma’m de Kobb abgeschlaa. Die Burch hadd ma kabudd gemach und zindadämm sinn nurre noch e baa alde Muure iwwarich blieb.



  Top | Sawa-Themenübersicht | Sawa-Texte-Übersicht | Inhaltsverzeichnis | Startseite | Hochdeutsche Version



eMail an den Webmaster

© Paul Glass 1997 - 2003ff

Last update: 04.11.2003